Klor je najpopularnija hemikalija koja se koristi za dezinfekciju vode u bazenu i to s dobrim razlogom. Djelotvoran je u ubijanju bakterija i drugih štetnih mikroorganizama koji mogu uzrokovati bolesti. Ali hlor ima svoje nedostatke. Može iritirati kožu i oči plivača, a može uzrokovati stvaranje štetnih nusproizvoda kada reagira sa znojem, urinom i drugim zagađivačima u vodi.
Tu dolazi triklor. Trihlor (skraćenica od trihloroizocijanurične kiseline) je jedinjenje za hlorisanje koje se često koristi u bazenima. Za razliku od hlora, trihlor sadrži cijanuricnu kiselinu, koja stabilizuje hlor tako da je manja verovatnoća da će se razgraditi sunčevim ultraljubičastim zracima. To čini triklor idealnim izborom za vanjske bazene, jer smanjuje potrebu za čestom ponovnom primjenom hlora.
Osim stabilizirajućeg efekta, cijanurska kiselina također usporava oslobađanje hlora u vodu, što plivačima daje više vremena da uđu i izađu iz bazena prije nego koncentracija hlora postane previsoka. Ovo može smanjiti iritaciju kože i očiju plivača.
Iako triklor ima mnoge prednosti, važno je da ga pravilno koristite. Cijanurna kiselina se može nakupiti u vodi bazena tokom vremena, a ako nivo postane previsok, može učiniti hlor manje efikasnim u ubijanju bakterija. Zato je važno redovno testirati vodu u bazenu i shodno tome prilagođavati nivoe triklora i drugih hemikalija.